Strona główna | Szkoła | Historia | Osiągnięcia | Prymusi | Świetlica | Kronika | Publikacje | Galeria | Biblioteka | Dla rodziców
    Ważniejsze wydarzenia z życia szkoły
 
Archiwum
Najważniejsze
Szkolny teatr
2011/2012
2012/2013
2013/2014
2014/2015
2015/2016
2016/2017
2017/2018
 

Wielkie spotkanie
z iluzjonistą słowa



Zaproszeni goście      W piątkowe popołudnie 31 stycznia miała miejsce impreza środowiskowa zorganizowana w Szkole Podstawowej im. Walerego Goetla w Zelczynie. Uczniowie szkoły pod reżyserskim okiem pani Danuty Wicher przygotowali program pt. „Zimowe kolędowanie”. Szkolny chór przygotował pan Paweł Żmuda. Gościnnie wspomogła występ chóru pani Lidia Żmuda, która opracowała dla chórzystów choreografię, a potem dyrygowała śpiewającymi.

     Hala sportowa na ten wieczór zamieniła się w wyjątkowe miejsce. Stoliki przykryte białymi obrusami, otulone blaskiem świec, pachnące domowe ciasto przygotowane przez rodziców, zapach kawy, a wszystko w zimowej scenerii i nastrojowego światła wprowadzało gości w ciepły, domowy i świąteczny nastrój.
     Miejsca na sali zajęli zaproszeni goście: rodzice, dziadkowie, znajomi, mieszkańcy okolicznych miejscowości, uczniowie, nauczyciele, pracownicy administracji i obsługi oraz Paweł Kolasa - zastępca burmistrza Miasta i Gminy w Skawinie, Janusz Śmiech - wiceprzewodniczący Rady Miejskiej w Skawinie, Wioletta Łędzka - sołtys wsi Zelczyna, Franciszek Czekaj - sołtys wsi Pozowice, ks. kanonik Zdzisław Budek - proboszcz Parafii Narodzenia NMP w Krzęcinie, ks. Sławomir Kosiński, mgr Michał Grzeszczuk - dyrektor Miejskiej Biblioteki Publicznej w Skawinie, mgr Krystyna Droździewicz - dyrektor Biblioteki Pedagogicznej w Skawinie, mgr Małgorzata Kopeć - Centrum Wspierania Rodziny w Skawinie, mgr Czesław Gąsiorowski - dyrektor Muzeum Regionalnego w Skawinie, mgr Halina Jaskierny - prezes Stowarzyszenia Przyjaciół Ziemi Krzęcińskiej.

     W ten wyjątkowy wieczór swoją obecnością zaszczycił nasJerzy Trela gość specjalny. Gość, którego obecność zawdzięczamy dzięki inicjatywie i staraniom księdza Krzysztofa Grabca. Pani dyrektor powitała go słowami:
     „Jest razem z nami niezwykły i wyjątkowy Gość: Aktor teatralny i filmowy. Urodził się w podkrakowskich Leńczach, gdzie (można powiedzieć) mieszka do dziś. Znany z wielu ról teatralnych i filmowych. Zdobywca licznych prestiżowych nagród. W swojej karierze zawodowej współpracował z Teatrem Ludowym, Teatrem STU, Teatrem Starym w Krakowie. Występował również na scenie Teatru Narodowego w Warszawie.
     Na dużym ekranie potrafił odnaleźć się w bardzo różnych filmowych poetykach. Jest profesorem, wykładowcą krakowskiej PWST. Przez dwie kadencje był również jej rektorem.
     Jerzy Stuhr pisał o aktorze „… on ma taki głos. On jak stanie, jak wyda z siebie głos, to zdaje się takie mądre wszystko, co powie" - trafnie oddając niezwykłą wiarygodność artysty.
     W ostatnim roku współpracował z Centrum Wspierania Rodziny i Biblioteką Pedagogiczną w Skawinie nad powstaniem audiobooka pt. „Bajkowe sposoby na dziecięce słabostki. Bajki pomagajki dla dzieci młodszych i starszych”, wydanego przez Urząd Miasta i Gminy w Skawinie. Teksty zawarte w audiobooku zostały napisane przez biblioterapeutów – nauczycieli – praktyków, a czytają je znakomici artyści: Lidia Jazgar oraz On.
     Niezwykle ciepło witam naszych znamienitych Gości, pana profesora Jerzego Trelę z małżonką Georgettą”.

     Rozległy się donośne brawa, po sali przebiegł szmer uznania, a zaciekawione spojrzenia skierowały się w stronę wyjątkowych gości. Jerzy Trela, ten Jerzy Trela naprawdę był wśród nas.

      I kiedy wszyscy jeszcze dzielili się wrażeniami chwili, rozległy się delikatne dźwięki pastorałki, a w hali pojawili się kolędnicy. Szli z gwiazdą i turoniem, przechwalając się komu z nich jest lepiej, czyja rola ważniejsza. Zastanawiali się czy i jak przyjmą ich ludzie i ile serca i ciepła okażą. Muzyka umilkła, a kolędnicy powędrowali dalej. Przyszedł czas na rozmowę z naszym gościem specjalnym. Przejęci swoją ważną rolą - Małgosia i Mateusz zbliżyli się do pana Jerzego Treli i usłyszeliśmy następujące słowa:
Wywiad       „Szanowny Panie Profesorze! Serdecznie Pana witamy w naszej szkole. Jesteśmy zaszczyceni i bardzo wdzięczni, że znalazł Pan czas, aby z nami się spotkać. Są tu z nami nasi nauczyciele, rodzice i bliscy. I wszyscy ciekawi jesteśmy Pana, wielkiego aktora, ważnego człowieka. Bardzo prosimy by zgodził się Pan odpowiedzieć na nasze ciekawskie pytania. Sprawi nam Pan ogromną radość”.
     Prof. Jerzy Trela uśmiechnął się ciepło do mówiących i wraz z nimi udał się do stolika, przy którym usiedli do wspólnej rozmowy. Słowa nie opiszą atmosfery tych chwil, nie oddadzą w pełni ducha i wrażeń. Tu trzeba było być, należało widzieć, słuchać i czuć. Obecni zgodzą się ze stwierdzeniem, że ten wywiad to był prawdziwy „majstersztyk”. Małgosia i Mateusz sprawnie prowadzili całą rozmowę, umiejętnie zadawali kolejne pytania, wykazali się kulturą i taktem. Pan Jerzy cierpliwie słuchał pytań, odpowiadał na nie barwnie malując obraz o swoim dzieciństwie i o dorosłym życiu, o przygodach i wyborach, o pracy, twórczości i pasji. Człowiek o takim talencie, pozycji w świecie kultury rozmawiał z dziećmi jak z rozmówcą równym sobie, jak z przyjacielem. Tak potrafią tylko prawdziwie wielcy. Całości dopełniały zdjęcia i fragmenty filmów ukazujące aktorską drogę i osiągnięcia naszego gościa, wyświetlane na okazałym ekranie. W czasie rozmowy znalazła się także chwila na wspólne kolędowanie. Na zakończenie wywiadu, a właściwie serdecznej rozmowy dzieci zwróciły się do gościa słowami:
     „Szanowny Panie profesorze dziękujemy, że odpowiedział Pan na nasze pytania. Pana życie jest bardzo ciekawe, osiągnięcia ogromne, a talent wielki. Bardzo dziękujemy, że Pan się z nami tym wszystkim tak serdecznie podzielił. W imieniu uczniów i nauczycieli zapraszamy Pana do obejrzenia naszego skromnego programu artystycznego oraz do wspólnego przeżywania chwil w ten zimowy kolędowy wieczór”.

Tancerki       Część artystyczna tradycyjnie wypełniona była kolędami, pastorałkami, poezją i tańcem. Przy radośnie wyśpiewanej, wydźwięczonej dzwoneczkami piosence „Zima, zima” zatańczyły śnieżynki, malując zimowe obrazki białymi wstążeczkami, a pani zima rozsypała śniegowe płatki. Słowa poetów rzeźbiły zimowe pejzaże, lepiły bałwana, gnały konie w kuligu. Chór śpiewał, a serca ludzi topniały. To wtedy „Jakieś światło nad Betlejem” wyśpiewane pięknie przez Olgę i obrazy z narodzenia Jezusa stawały się cudem. Było wyjątkowo... Wszyscy jeszcze raz mogli poczuć magię świąt. Kolejne utwory wyśpiewane przez chór i zaprezentowane przez uczniów klasy pierwszej „a” i czwartej dopełniały całości. Żywiołowo zaśpiewane kolędy i pastorałki przez Olę Żmudę zachwycały jak zawsze. Tkliwa pastorałka o małym pastuszku wyśpiewana przez Olafa i Konrada oraz wykonana z rozmachem przez grupę górali i góraleczek „Chojka” wzbudziła aplauz widowni. Znana i chętnie śpiewana kolęda „Wśród nocnej ciszy” doczekała się wyjątkowego wykonania. Jej znane dźwięki popłynęły ze strun wiolonczeli, na których tańczył smyczek przytrzymywany dłonią Marty. Młody artystaDo rodzinnego domu i dziecięcych wigilijnych wspomnień zaprowadziła nas Małgosia słowami wiersza K.I. Gałczyńskiego „Dom”. Łza zalśniła w niejednym oku, a i pan Jerzy Trela docenił umiejętności recytatorskie małej artystki. Koncertowo zagrały dzwoneczki w rękach góraleczek i górali, zawtórowały flety poprzeczne ożywione przez Patrycję i Magdę, załkała wiolonczela Marty i rozległa się kolejna kolęda. A kiedy już ucichły ostatnie jej dźwięki na scenę wkroczyli ponownie kolędnicy. Tradycyjnie pokłonili się domownikom i złożyli kolędowe życzenia. Ruszyli między gości. Diablik dokazywał, śmierć potrząsała kosą, a turoń kłapał paszczą. W radosnej atmosferze, przy wtórze chóru spotkanie zbliżało się do końca.

      Pani dyrektor Teresa Dąbrowska pięknie podziękowała wszystkim za wspólne spędzenie tego wyjątkowego wieczoru, pełne uznania słowa skierowała ponownie do naszego wyjątkowego gościa, któremu wręczyła symboliczną pamiątkę z pobytu w naszej szkole – symbol szkolnego logo. Bukietem kwiatów obdarowana została towarzysząca Jerzemu Treli jego żona Georgetta.

Wpis do kroniki       Nikt jednak nie śpieszył się do odejścia. Zaśpiewano więc wspólnie jeszcze kilka kolęd, a potem ośmieleni osobowością pana prof. Jerzego Treli - duzi i mali ustawili się w kolejce po autograf samego mistrza oraz możliwość zrobienia wspólnego zdjęcia. Z ust prof. Jerzego Treli i jego małżonki usłyszeliśmy wiele słów uznania i podziwu. W serdecznej, radosnej atmosferze płynął czas. Powoli hala pustoszała i robiło się coraz ciszej. Ten wieczór wyjątkowy, pełen wrażeń, dziecięcych talentów i wzruszeń, na zawsze pozostanie w naszej pamięci.

      Jesteśmy zaszczyceni, że spędził go z nami utalentowany, wielki aktor, wspaniały człowiek- prof. Jerzy Trela.


Organizatorzy

Zobacz zdjęcia

 
Szkoła Podstawowa w Zelczynie, 32-051 Wielkie Drogi, tel./fax.: 12-270-60-21, e-mail: sp@zelczyna.eu